Je kent die film Frozen en het bijbehorende liedje vast! “Let it go, let it go… Can’t hold it back anymore”. Bijna irritant ook want het blijft in je hoofd zitten. Ik hoor dit liedje soms zelf ’s nachts! Ik zeg je, dat is niet OKE 🙂 Maar ik moet wel erkennen dat de tekst in dit liedje wel treffend is en mij ook raakt, misschien dat het daarom zo in je hoofd blijft zitten.

“Laat het los laat het gaan, het roer moet om, ja dat moet. Laat het los laat het gaan, sluit de deuren nu voorgoed. Wat men daar over mij beweert, raakt me hier niet meer”.

Prachtig toch? Met dit liedje in je hoofd (hoor je ‘m al?) neem ik je graag mee naar afgelopen zondag! Een regenachtige dag en ik voelde me ook ‘regenachtig’. De laatste paar weken namen mijn emoties (of hormonen; geef het een naam) de overhand eigenlijk. Ik was even mijn balans kwijt door allerlei gebeurtenissen, privé en zakelijk.

Loslaten en vooruitkijken

Loslaten en vooruitkijken, daar ging het om. Maar jemig, wat is dat eigenlijk lastig vooral als je uit balans bent. Als je lekker in je vel zit, is dat helemaal niet zo moeilijk (voor mij tenminste). Maar de afgelopen paar weken was een worsteling met mijn emoties. Loslaten van mensen en van zaken die toch niet opgelost zouden worden en vooruitkijken naar de toekomst.

In mijn wekelijkse quote kwam dit ook duidelijk naar voren:

Laat achter je wat was. Laat gaan wat moet. Laat zijn wat is.

Ik kreeg veel reacties op deze quote; ik was echt niet de enige die zich zo voelde. Ligt het aan het weer of aan het seizoen of aan dat we allemaal altijd zo druk zijn en doen en dan die stomme ballen altijd in de lucht…. ik weet het niet.

Terug naar zondag

Maar even terug naar die zondag dus. Met mijn vriendin én mijn partner (2 verschillende personen trouwens) afgesproken om naar een Kunstborrel te gaan in de galerie van Jacques Tange in Schiedam. Voordat we naar binnen gingen hadden mijn vriendin en ik een serieus gesprek over wat ons bezighoudt en dus ook over die emoties. De tranen sprongen in mijn ogen, wat was ik blij dat iemand die dichtbij mij staat dit ook ervaart. Het regende toch dus die paar tranen heeft niemand opgemerkt (denk ik).

We liepen de galerie in, namen een drankje en we liepen langs de prachtige schilderijen en beelden. Tot ik een schilderij zag wat mij enorm opviel. Ik liep er naar toe, kon mijn ogen er niet van af houden. Heb staan staren ernaar, liep weer door, liep weer terug en ik voelde de emotie in het schilderij. Kunst roept voor iedereen andere emoties op en dit schilderij “riep” me. Ik voelde het, het kwam binnen als een malle.

Art is not what you see, but what you make others see…

Jacques Tange vroeg me wat ik er in zag? Ik reageerde, bijna ademloos: “ik voel de rust en voel dat ze de toekomst in kijkt en haar rug naar het verleden draait”. Ik geloof dat hij het er wel mee eens was.

Inmiddels was mijn partner ook gearriveerd in de galerie. Ik zei tegen hem: “kijk wat een mooi schilderij, voel jij het ook?” Nou, beetje jammer maar dat was niet het geval. Op een gegeven moment vroeg ik aan Belinda, de vrouw van Jacques, hoe het werkt als je je oog hebt laten vallen op een schilderij? Nou, zei ze, dan plak ik een rood stickertje op het prijsplaatje zodat niemand er meer bij kan…. Volgens mij zag ze mijn hersenen op volle snelheid draaien. Ik keek naar mijn partner, hij was vol in gesprek met mijn vriendin, ik liep naar ze toe en zei: “er komt een rood stickertje op hoor, pak even je telefoon om een foto te maken”.

De blik in zijn ogen was niet te beschrijven, wat gaat ze nu weer doen dacht hij ongetwijfeld. En BAM, het rode stickertje zat erop hoor. Ik danste zowat door de galerie heen. Het schilderij was van mij!! En wat voelde ik me fantastisch. Dit schilderij is de visualisatie van mijn gedachten.

Night Vision by Jacques Tange

De flow flowt weer…

Gek genoeg was dit moment ook HET moment van een shift in mij. Ineens zag ik het weer, voelde ik me weer in balans komen. En ik vond het eigenlijk ook wel stoer van mezelf dat ik dat durfde te doen.

Het is nu een paar dagen later en mijn partner is bijgekomen van de schrik en is de afspraak gemaakt om deze aankoop te bezegelen. En, ik voel me weer een stuk krachtiger. De inspiratie is weer terug, de flow flowt weer en het hek wat ik op mijn pad had dichtgedaan staat weer wagenwijd open.

Na een super inspirerend event gisteren met mooie ontmoetingen en gesprekken, vandaag weer met plezier de dingen aan het doen die ik doe, leuke kansen uit bijzondere hoeken gekregen, voel ik me weer de persoon worden die ik moet zijn.

En dat allemaal door de aankoop van een schilderij?? Nee natuurlijk niet… alhoewel hahaha. Het schilderij, mijn schilderij, was een mooi hulpmiddel.

Kun jij makkelijk loslaten? Zo ja, hoe doe jij dat?

4 reacties op “Let it go! Let it go!

  1. Monique Frionnet zegt:

    Prachtig geschreven Saar. Loslaten is voor mij ook een dingetje. Maar toen we dinsdag samen gingen zitten, wist ik… ook ik mag loslaten. Het is tenslotte herfst. Kijk naar de bomen; zij doen het ook! Ik wens je heel veel plezier van je schilderij. Ik hoop dat deze je aandacht en focus houdt op het ‘vooruitkijken’. Ik kijk er naar uit om jou weer te zien. Voor nu: een heel fijn weekend!

    • Sandra zegt:

      Lieve Jacques en Belinda, bedankt voor de lieve woorden. En weet je wat zo bizar is? Maanden geleden is er een foto van mij gemaakt in nagenoeg dezelfde pose. Dit was ik bijna vergeten tot ik er vannacht (!) wakker van werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *